2 Kasım 2010 Salı

Kaybedilenler

 Kimi kimsesiz yürüyorum bu yollarda. Arkamda bıraktığım izler bana kim olduğumu anlatmakda zorluk çekiyor. Önümdeki uçsuz bucaksız patika ise beni benliğimden koparcakmışcasına bana göz kırpıyor. Ayaklarımın kontrolünü kaybediyorum, beni dinlemiyolar. Gözlerimi kapadım artık görmek istemiyorum. Kulaklarımı tıkadım, duymak istemiyorum. Nefesimi tutuyorum, aldığım kokuların tüm vücudumu kaplamasından korkuyorum. Yavaşça kaybediyorum kendimi.
     (2 Kasım 2010 - 17.01) 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder