3 Kasım 2010 Çarşamba

Kazı

Aldım elime kazma küreği, başladım kazmaya. Her metrede hayatımın merkezine daha çok yaklaştığımı zannettim. Küreği toprağa her vuruşta içime dökülenleri nereye sakladığımı gördüm. Çok fazla dağılmışım, paramparça olmuş her şey. Bugüne kadar içimde sakladığımı zannettiğim her şey karşıma çıktı. Tam bu kadarını da kaldıramam derken aklımdan geçen tek şey ise “Peki, ya içimde tutamayıp da dışarıya savurduklarım nerede?” (3 Kasım 2010 – 05.40)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder